در این پست یکی دیگه از روشهایی که میشه برای وابسته و عاشقتر کردن طرف مقابل به کاربرد و در
ضمن روشی بسيار حساس و بيرحمانه ای هم هستش و از طرف ديگه نياز به فهم و شعور زيادي داره
رو براتون توضیح خواهم داد.
پيش زمينه اجراي اين روش شناخت دقيق طرف رابطه هستش..... اگر مطمئنید كه ایشون به واسطه
گذشت زمان به شما عادت كرده و تا حدي بهتون وابسته شده، و اگه ميخواهيد اين حسشو به عشق
تبديل كنيد ميتونيد از اين روش استفاده كنيد: ترك موقت!
بدون ذكر هيچ دليلي براي مدتي تركش كنيد. اگه شما رو ديد و يا تلفن كرد نگوئيد كه گرفتار هستيد يا
اينكه بعدا ميبينيدش؛ رك و راست (و با كمال وقاحت) بگوئيد كه دلائلي براي قطع رابطه وجود داره كه
دلتون نميخواد دربارش حرفی بزنيد، و راهتون رو بگيريد و بريد.
بگذاريد مدتي بگذره.. تو اين مدت او به هرشيوهاي متوسل میشه تا با شما رابطه برقرار كنه اگر چه به
احتمال قوي در تمام تلاشهاش كه شبيه به در و ديوار كوبیدنه، اين جمله رو هم مرتب خواهد گفت كه:
«حرفي نيست... برو! اما قبلش بگو براي چي؟
» به اين ضجهها موره ها اهميتي نديد مخصوصا اينكه
دليلي از تو آستين واسش در نیارید... فقط بگيد كه دلتون نمیخواد دربارش حرفی بزنيد (حواستون که
هست؟ شما هیچ دلیلی ندارید)!!!
خلاصه بعد مدتي (با توجه به شناختی که ازش دارید مدتش رو تعيين كنيد اما بيشتر از يك ماه نشه!
که مطمئنا نمیشه همون یکهفته بتونید دووم بیارید خیلی که بازم چشم من آب نمیخوره) كمي نرمش
نشون بديد و بعد هم بگيد كه اونو بخشيديد اما همچنان دلتون نميخواد درباره دلايل قطع رابطه باهاش
حرفي بزنيد.
خب! اینطوری شما از يك دوست به مقام معشوق يا معشوقه ارتقا پيدا میکنید. اما توصيه من اینه که
شرایط رو حتما در نظر بگيريد: اول اينكه مدت نسبتا زيادي از آشناييتون گذشته باشه.دوم اينكه اطمينان
داشته باشيد كه بهتون عادت كرده و سوم و از همه مهمتر اينكه طرف رابطهتون شبيه اکثریت آدمها
شعور درست و حسابي نداشته باشه....! در صورتي كه از وجود هر سه شرط اطمينان نداريد مطلقا
اين روش رو امتحان نكنيد چون شايد به جاي "عشق" يك "تيپا"نصیبتون بشه!
و يك توصبه ويژه به سركاران عليه::ببينيد فرزندان من ما مردها به طرز خطرناكي مستعد عاشق شدن
هستيم به طوري كه تنها با يك هُل كوچیك (به بخش خاصي از مغزمون) نيازمندنيم تا موتور عشقمون راه
بيوفته. اما از بخت خوش طبيعت كه گويا نظري از روي لطف به ما مردها انداخته جمعيت نسوان آن بخش
خاص مغز ما رو نميشناسند....اشكالي نداره من به شما میگم: تخيل!!!
كافيه تلنگري به تخيل ما بخوره تا مثل اون موجود وفادار عاشق بشیم....اما تا زماني كه زن براي مرد
سهلالوصول و دم دست باشه اين اتفاق رخ نميده. چرا که مشغولیات دیگه ای وجود داره تا ما با خیال
راحت در ِ تخیلمونو بذاریم.
+
نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387ساعت 17:38  توسط یک جوان
|