قبل از اینکه به موضوع خانم یلدا ــ كه در كامنت پست‌ قبلی مطرح کرده بپردازم دلم مي‌خواد درباره

جذابترين خانمها از نگاه اکثریت مردها بگم: 

خانمهایی كه زود به دست نمیان،يا حتي نميدوني كه آيا اصلا به دست ميان یا نه تنها زناني اند كه

جالبند. چون شناختشون و نزديك شدن بهشون و به دست آوردنشون به منزله فتح کردنه!

اون طور كه از کامنت دوستمون بر ميآيد ايشون هم جزء دسته چنين خانمهاییه.

کامنت پایینی مال ایشونه :

«سلام .واقعا خسته نباشید/من شخصا با تمام نوشته های شما موافقم /البته باید بگم من

بیشتر حرفای شما رو تجربه کردم .یعنی این خصوصیت های بی توجه ای در من هست و همیشه هم

 نتیجه داده /اما این سئوال همیشه با من بوده که آیا کار درستی انجام میدم /چون همیشه احساسم

 رو بیان نکردم و چون وقتی هم طرف مقابلم بیان می کنه براش ناراحت می شم /هیچوقت بطور کامل

عاشق نشدم چون بیش از حد منطقیم /اما برایم جای تعجبه کسانی که اصلافکر نمی کردم بقول

خودشون یکدفعه ابراز علاقه می کننو من هم همیشه سعی دارم بهشون بفهمونم کمی بیشتر در مورد

 انتخابشون دقت کنن !شاید تعجب آور و مسخره باشه اما همیشه این طور بوده ومن همیشه از ایجاد

یک رابطه دوستی و عاشقانه فرار کردم .واقعا من باید چکار کنم.»

ایشون میگه: «همیشه از ایجاد یک رابطه عاشقانه فرار کردم .» اما براش عجيبه وقتي پسري كه هيچ

فكرشو نمي‌كرده بهش ابراز علاقه میکنه! به نظر من نكته عجيبي تو این قضیه نیست:

 مردا عميقا میخوان كه يك نفر بهشون بگه "نه" تا فوري ديوونش بشن! اين نه گفتن تخیلشونو  انگلک

میکنه تا مرد، اون خانوم رو در بالای قله معيارهاش تجسم كنه و حتي دوباره بسازه!

فکر مي‌كنيد زن‌ها براي آقایون چی هستن جز توهم ..حرف اکثریت آقایون اینه که  «ما زن‌ها را با

تمايلاتمان خلق مي‌كنيم.»*

اما نكته ديگه اي كه در کامنت هست  اينه: «هيچ وقت به طور كامل عاشق نشدم.» به نظر من دليلش

اينه كه اساسا هيچ‌وقت عاشق نشده‌ چون عشق كه كامل و ناقص نداره! عشق يعني اينكه يك آدم

اونقدر عقل از سرش پريده باشه كه هيچ چيز جز مهر معشوق حالشو خوب نکنه و هيچ چيز جز بي‌مهري

اون باعث رنجشش نشه. عشق يعني اينكه همه آدما به خير و خوشي برن بميرن و تنها دو نفر در عالم

وجود داشته باشه! به همين سادگی و به همین خوشمزگی!  اگر كسي به اين مرحله رسيد يعني

عاشق شده و اگر نه، يعني عاشق نشده... پس ناقص و كامل نداره! رابطه‌اي كه تا اين حد كشنده و

دردآور نباشه اسمش دوستيه كه ربطي به عشق نداره. 

با اين اوصاف اگر خانم یلدا ادعا مي‌كنه كه «چون بيش از حد منطقي هستم، نمي‌توانم عاشق بشوم.»

كه چه بهتر! البته اين وضعيت به ندرت براي خانمی اتفاق ميوفته و شايد شبيه "بيماري" باشه

اما بیماریهایی هستند که نبايد دنبال درمونشون باشیم چون فقط همونا آدم رو از مبتلا شدن به بیماری

وخیمتری در امان نگه مي‌داره!

اصولا توی يك رابطه آدمها بدون تخيل زیاد قابل تحمل نيستند...این واقعيت کمی تلخه و قابل هضم

نيست حتی برای خود من . اگه قبول ندارين يک مثالي براتون مي‌زنم تا خوب شيرفهم بشيد: تا حالا به

رابطه پیامبران مثلا حضرت مسیح و مومنانشون توجه کردید؟ به رابطه حضرت علي و شيعيانش چطور؟

حالا دروازه تخيل براي شيعيان و مومنان بازه و راحت ميشه (مثلا) درباره مسيح داستان‌ها براي ما

ببافند. اما اگه حضرت عيسي امروز روي زمين بود، جلوي همه مومناش دست به آب مي‌رفت؟ به نظرمن

اگر در ملاء عام اینکارو مي‌كرد، يخش زياد نمي‌گرفت..

رمز كار اینه: حضور کمرنگ و مختصر، مخصوصا در عشق

زياد توي دست و پای طرف مقابل نلوليد. مدام تلفنو نگيريد دستتون كه كجايي و كجام و چطوري و

چطورم. يا اگه با مسنجر در ارتباط هستيد هي پي‌ام نديد و زندگیتون رو لحظه به لحظه براش گزارش

نكنيد. اين جور كارها مثل سم میمونه و فرصت تخيل رو از طرفتون مي‌گيره و شما براش هموني ميشيد

كه واقعا هستيد.

نکته دیگه اینکه به نظر من صميمانه در كنار طرف بودن اما گاهي اين حس رو بهش دادن كه حالا داري به

كسي دیگه ای فكر مي‌كني كافيه که طرف چندین برابر عاشقتون بشه . اينكه دچار اين گمان بشه كه

هنوز تو رو كاملا فتح نكرده هنوز نكات ناشناخته‌اي در وجودت باقیه كه دست اون بهش نميرسه.

توی این راه «معمولا يك تاخير طولاني يا به هم زدن یه قرار از چندین هدیه گرون قیمت براي به

دست‌آوردن دل طرف كارسازتر است.»

حواستون جمع باشه! باز هم تاکید میکنم: من به هيچ وجه توصيه‌اي به ترك فيزيكي نمي‌كنم. مخصوصا

اگر طرف مرد باشه .چون ممکنه خودشو جای دیگه ای مشغول کنه . البته ترك فيزيكي هم ممكنه در

شرايطي كارساز باشه اما به ريسكش نمی ارزه و درباره بيشتر آدمها جواب نميده. (درباره شرایط ترک

فیزیکی توی یک پست دیگه توضیح میدم.)

در واقع چیزی که خیلی جواب میده تحريك غير مستقيم حسادته. حسادت اگر به شيوه مستقيم تحريك

بشه (مثل اينكه كسي طرف مقابلو تو بغل یکی ديگه ببينه) تاثیر مثبتی نداره و ممکنه نهايتا منجر به

فراموشي ياحتي نفرت بشه. اما حسادتهايي كه متكي به شك و گمان هستند تاثيرشان در وابسته

کردن بيشتره.

تا به‌حال براتون پيش اومده كه تو خیابون از پشت ویترین یک مغازه یهو چشمتون يك كفش شیک رو

بگيره بعد طالبش بشيد و حاضر باشيد هر هزینه ای كه لازمه براش بدید؟ خلاصه عاشق اون كفش

بشيد؟! براي خود من که پيش نيومده اما مي‌تونم احساس كساني رو درك كنم كه اين ماجرا رو تجربه

كردند.

خلاصه به هر قیمتی شده شما اون كفش رو مي‌خريد حتي اگه همون روز نه، اما لااقل در اولين فرصت

این کارو انجام میدید. بعد چی میشه؟ كفش توي پاي شماست و باهاش هر كجا كه خواستيد ميريد.

مهموني‌،سر كار، مسافرت و حتي توی توالت هم اون كفش به پاي شماست اما ديگه اونو نميبينيدش!!!

از كفشاتون كه یه روزی عاشقش بوديد شايد متنفر نباشيد اما ممکنه دیگه مثل گذشته دوستش هم

نداشته باشید.

به نظر خیلی از کسانی که تجربه عاشق شدن رو داشتن اين فرجام تمامي عشق‌هاست.«فقط چيزي رو

خیلی دوست ‌داريم كه دائما مال ما نيست!» حالا بيائيد فرض كنيم كه همون كفشامون در كمال صحت و

سلامت گم بشه. اون وقته كه یکدفعه تمام مهر فراموش شدمون زنده میشه. حتي پر شور تر از گذشته!

این نکته ای که باید همیشه مد نظر باشه مخصوصا اونایی که عاشقن و احساس میکنن طرفشون دیگه

عاشقشون نیست و مثل گذشته دوسشون نداره.

همه ما (و بيشتر البته ما مردان) اين مدلی هستیم:

«كسي را كه دوست نداريم و دوستمون داره به نظرمون ستوه‌آور مياد. بر چنين كسي همنشيني هر

كس ديگه اي رو ترجيح میديم. كسي كه نه زيبايي اون رو داره، نه جاذبه‌اش را و نه خیلی از چیزهای

دیگه رو .

اين محسنات رو، در نظر ما،طرف مقابل زماني دوباره پیدا میکنه كه ديگه دوستمون نداشته باشه.»

به طور کل دليل اينكه خانمهایی كه به شدت محبتشون رو ابراز مي‌كنند اينقدر كم مردان رو جذب

مي‌كنند الزاما اين نيست كه زيبايي بقیه خانمها رو ندارن بلکه اينه كه حاضر و آماده‌اند، درست همون

چيزي رو كه مرد مي‌خواد بهش برسه رو پيشاپيش عرضه مي‌كنند، «با اينگونه خانمها فتح کردن در كار

نيست.» چنين زني نه فقط در خلوت حتي در خيابان و در جمع هم براي طرف مقابلش لبخند میزنه و

قربون صدقه‌اش میره.

خواهران و برادران عزیز! يكوقتي سوء تفاهم نشود . نه اينكه عاشق نشويد ها! نه! اما حتي اگر قلباْ

زندگيتون وابسته كسي هست برايش وانمود كنيد كه او برايتان يكيه مثل همه. حتي گاهي

بگذاريد احساس كنه كه ممكن است دلباخته كس ديگري شده باشيد!